Ο όρος Laser προέρχεται από τα αρχικά γράμματα των αγγλικών λέξεων: Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation, που αποδίδεται στα ελληνικά ως ενίσχυση φωτός με εξαναγκασμένη εκπομπή ακτινοβολίας.

Διαφορές του laser με τις υπόλοιπες πηγές φωτός:

Οι πηγές laser παράγουν σύμφωνο, μονοχρωματικό φως, δηλαδή φως με συγκεκριμένο μήκος κύματος το οποίο διαδίδεται σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, σχηματίζοντας μία στενή δέσμη. Αντίθετα οι συνηθισμένες πηγές φωτός, όπως οι λαμπτήρες πυρακτώσεως, παράγουν μη-σύμφωνο φως προς όλες τις διευθύνσεις και επιπλέον έχουν μεγάλο φασματικό εύρος (καλύπτουν μεγάλο μήκος κύμματος).

Η δέσμη του laser μπορεί να μεταφέρεται στον στόχο συνήθως μέσω οπτικών ινών. Η δέσμη του φωτός ξεκινάει από την πηγή της και καταλήγει στον στόχο έχοντας την ίδια διάμετρο και το ίδιο χρώμα (μήκος κύματος).

Δερματολογικά Laser:

Η χρήση του Laser σε ανθρώπινο ιστό έχει μελετηθεί και χρησιμοποιείται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ανάλογα με την εφαρμογή που επιθυμούμε έχουν αναπτυχθεί διάφορα είδη Laser σε πολλους τομείς της ιατρικής. Στο συγκεκριμένο κομμάτι θα αναφερθούμε στα laser που χρησιμοποιούνται στην δερματολογία και ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση της ακμής, την αφαίρεση αιμαγγειωμάτων, αγγειακών δυσπλασιών και τηλεαγγειεκτάσεων, καθώς επίσης και στην αφαίρεση της τριχοφυΐας.

Θεραπεία Ακμής

Γενικές πληροφορίες

Η ακμή εμφανίζεται συνήθως κατά την εφηβεία. Περίπου 15-25% των εφήβων υποφέρουν από σοβαρές φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

Η ακμή είναι φλεγμονώδης πάθηση της τριχο-σμηγματογόνας μονάδας. Η δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων αυξάνει κατά την διάρκεια της εφηβείας εξαιτίας των ορμονικών αλλαγών. Η αυξημένη δραστηριότητα της τριχο-σμηγματογόνας μονάδας αυξάνει την παραγωγή σμήγματος η οποία μπορεί να προκαλέσει έμφραξη του πόρου του σμηγματογόνου αδένα. Αυτό προκαλείται συνήθως από ανώμαλη ωρίμανση των κυττάρων μέσα στον πόρο και οδηγεί σε φλεγμονώδη αντίδραση με τα διάφορα έλαια ή λιπίδια στο φραγμένο αδένα.

Ακολουθεί μόλυνση των ερεθισμένων, διασταλμένων θυλάκων από το βακτήριο Proprionbacterium Acnes (P. Acnes), ένα κοινό βακτήριο του δέρματος, το οποίο μπορεί να προκαλέσει επιφανειακές ή βαθιές ουλές. Σκοπός της θεραπείας είναι η μείωση του αριθμού των βακτηριδίων, η εξάλειψη της έμφραξης του πόρου του σμηγματογόνου αδένα και η βελτιστοποίηση της ποιότητας και της ποσότητας παραγωγής σμήγματος.

Συμβατική Θεραπεία

Σκοπός της θεραπείας ακμής είναι να μειώσει τον αριθμό των βακτηριδίων, να εξαλείψει την έμφραξη  του πόρου του σμηγματογόνου αδένα και να βελτιστοποιήσει την ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής σμήγματος.

Η παραδοσιακή θεραπεία της ενεργούς ακμής συμπεριλάμβανε τη χρήση προϊόντων καθαρισμού, προϊόντων τοπικής εφαρμογής καθώς και τη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα, ενώ πρόσφατα στη σχετική θεραπεία έχουν προστεθεί και τα τοπικής εφαρμογής και συστεμικά ρητινοειδή. Δυστυχώς η χρήση αντιβιοτικών είχε σαν συνέπεια την ανάπτυξη αντίστασης του βακτηρίου P. Acne και σε μερικές χώρες μέχρι και το 60% του πληθυσμού δεν ανταποκρίνεται πλέον στα συμβατικά αντιβιοτικά.

Θεραπεία Ακμής με Laser

Η αρχή της θεραπείας της κοινής ακμής (acne vulgaris) με οπτικά συστήματα laser στηρίζεται στα εξής δύο στάδια:

1.   Μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος με καταστροφή των βακτηρίων P. Acne

Το ποσοστό των βακτηρίων P. Acne μειώνεται μέσω της φωτο-ευαισθητοποίησης της πορφυρίνης που παράγεται από τα βακτήρια. Στην παρουσία του μπλε φωτός (καθώς επίσης και του κίτρινου και του κόκκινου φωτός) προκαλείται φωτο-χημική αντίδραση η οποία παράγει ατομικό οξυγόνο από την πορφυρίνη. Το ατομικό οξυγόνο είναι πάρα πολύ ενεργό χημικά και καταστρέφει την μεμβράνη των βακτηρίων επιτυγχάνοντας ισχυρή αντιβακτηριδιακή  δράση.

2.   Μακροχρόνια μείωση της παραγωγής σμήγματος με θερμική επίδραση στο σμηγματογόνο αδένα

Οι κλινικές έρευνες έδειξαν ότι η παραγωγή σμήγματος μπορεί να περιοριστεί ή και να σταματήσει τελείως επιφέροντας θερμική βλάβη στο σμηγματογόνο αδένα. Δεν είναι γνωστό πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να διατηρηθεί κάτι τέτοιο. Εάν η θερμική βλάβη είναι ατελής, μερικά κύτταρα του σμηγματογόνου αδένα μπορεί να επιβιώσουν και επομένως ενδέχεται να πολλαπλασιαστούν και πάλι. Σύμφωνα με τις ενδείξεις, η καταστολή του σμήγματος μπορεί να διαρκέσει 6-12 μήνες και έτσι μειώνεται η πιθανότητα να επέλθει έξαρση των φλεγμονωδών αλλοιώσεων της ακμής.

Ο σμηγματογόνος αδένας μπορεί να θερμανθεί επιλεκτικά αξιοποιώντας τον αυξημένο όγκο αίματος (ο οποίος οφείλεται στη φλεγμονή) γύρω από τον θύλακα. Οι βέλτιστες συνθήκες θεραπείας για την θερμική αδρανοποίηση του αδένα επιτυγχάνονται όταν το κυρίως οίδημα έχει υποχωρήσει αλλά η παρουσία της φλεγμονής να είναι έντονη, ώστε να απορροφηθεί το κίτρινο και το πορτοκαλί φως από την πάσχουσα περιοχή. Είναι υποχρεωτικό να μειωθεί το οίδημα για να μειωθεί έτσι και η απόσταση μεταξύ της επιφάνειας του δέρματος  και του σμηγματογόνου αδένα αφού το βάθος θερμικής αλληλεπίδρασης περιορίζεται σε 1,5 mm. (Στο φυσιολογικό δέρμα οι σμηγματογόνοι αδένες βρίσκονται περίπου 0,5 mm κάτω από την επιφάνεια του δέρματος και το οίδημα μπορεί να αυξήσει σημαντικά αυτό το βάθος.)